یاشار

اسمش 1ه

خیلی پسر مودبیه

خیلی بوی خوبی میده

خیلی مهربونه خیلی با شخصیته

عاشقش شدم

ولی چون کسی تو زندگیش بود نزدیکش نشدم

تا اینگه کات کرد و اومد خودش بلاخره

بگذریم که طول کشید تا واکی بشیم

پیشش که هستم حالم خوبه

 استرس ندارم

قلبم یواش میکوبه

دوسش دارم ولی نمیتونم 

پیشش بمونم

دوسش دارم ولی نمیتونم باهاش بمونم

بهش دروغ نگفتم

اما همه اون چیزایی که بهش گفتمو دیگه ندارم

دیگه هیچی ندارم

بهش زنگ نمیزنم تا زنگ بزنه

شده دو هفته بگذره خودمو پاره میکنم ولی بهش زنگ نمیزنم

چون میترسم

میترسم بهش زنگ بزنم

دوسش دارم ولی خودمم نمیخوام تو زندیش جایی داشته باشم

دوسش دارم دوس دارم مرد من باشه

اما حیف...

همش میشینم بهش فکر میکنم با خودم میگم چی میشد اینقدر ادم خفنی بودم جرات داشتم بهش میگفتم دوست دارم

...

باید ولش کنم

باید فراموشش کنم

اگه زنگ بزنه دیگه جوابشو نمیدم

نه به خاطر اینکه پسر بدیه

پسر بدی نیس بخدا

ولی من اندازش نیستم

حق میدم بهش منو نخاد یه روزی 

مجبورم خودم ولش کنم

خودم ولش کنم بهتره

میشینم دود میگیرم تا فراموش کنم

اینقدر دود میگیرک تا مغزم پر شه از دود نه از خاطراتش

باید زندگیم بکنم تا بمیرم

کاش زودتر بمیرم

دلم برای خوتهرم میسوزه

دلم نمیخوتد بعد من تنهایی بکشه

بعد من کی به حرفاش گوش میده؟

بعد من کی خوواهر واقعیش میشه

درسته من هیچکسو ندارم حداقل خیالم راحته که هیچکسو ندارم

ولی اون همه امیدش به منه

یاشار تو هرگز این نوشته هارو نمیخونی

اما میخوام بنویسم که بمونه

همون ادمی که حسش مرده بود عاشقت شد

بعد چندسااال عاشق شد...عاشق تو

عاشق خوبیات

کمهربونیات

اما خب نمیتونست تورو داشته باشه

زندگیش دست خودش نبود

ارزو میکنم هرچی انرژی خوب تو دنیاس مال تو باشه
ارزو میکنم هرچی حال خوبه مال تو باشه

دوستت دارم

خدافظ